Dziewiętnastowieczny stolik do robótek

Stolik do robótek koniec XIX w. Okleina orzechowa. Politura na wysoki połysk.

stolik do robótek, maty, lekki stolik o różnorodnych konstrukcjach i formie, najczęściej z blatem obwie­dzionym galeryjką, z szufladkami, półkami, schow­kami i woreczkami służącymi do położenia i prze­chowywania przyborów i materiałów do haftowania, szycia, szydełkowania, a także nieraz do pisania, rysowania, gier itp.; czasami z ekranikiem zastaniającym światło, odkładaną płytą, pulpitami, obraca­nym blatem, często bogato zdobione; rozpowsze­chnione w XVIII w.; powstało wiele odmian w róż­nych krajach, np. we Francji -> tricoteuse, -f vide poche.^petite commode,wAnglii(-> basket stands, -> bag table); w Polsce (-4 niciak). Zob. stolik-globus, pomocnik, sto­lik nocny.
źródło: Izydor Grzeluk SŁOWNIK TERMINOLOGICZNY MEBLI, WARSZAWA 1998